Translate

Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas

Adiós ríos, adiós fontes

Adiós ríos, adiós fontes





Adiós ríos, adiós fontes es el primer verso del poema nº 15 de la obra poética "Cantares Gallegos", escrita por Rosalía de Castro, que su marido, Manuel Murguía publicó, sin el permiso de ella, en Vigo en 1863.



Rosalía de Castro
(Santiago de Compostela, 24 feb 1837 — Padrón, 15 jul 1885)

En 1975 el cantante y compositor Amancio Prada puso música a una selección de 12 poemas de Rosalía, que grabó y publicó en un LP titulado precisamente "ROSALÍA DE CASTRO". El tema nº 7 es "Adiós Ríos, Adiós Fontes".


carátula del LP


Letra:


Letra de la canción de Amancio Prada



ADIÓS, RÍOS, ADIOS, FONTES


Adiós ríos, adiós fontes
adiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cándo nos veremos.

Miña terra, miña terra,
terra donde m’eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei.

Prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña d’o meu contento.

Muiño dos castañares,
noites craras do luar,
campaniñas timbradoiras
da igrexiña do lugar.

Amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adiós para sempre adiós!

¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conoso,
por un mundo que non vin!

Deixo amigos por extraños,
deixo a veiga polo mar;
deixo, en fin, canto ben quero…
¡quén puidera non deixar!

[…]

Adiós, adiós, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.

[…]

Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.

[…]

¡Adiós tamén, queridiña…
Adiós por sempre quizáis!…
Dígoche este adiós chorando
desde a beiriña do mar.

Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás…
tantas légoas mar adentro…
¡Miña casiña!, ¡meu lar!






Lo que dice la letra de la canción, en español


Adiós ríos, adiós fuentes

Adiós, ríos; adiós, fuentes;
adiós, arroyos pequeños;

adiós, vista de mis ojos,

no sé cuando nos veremos.

Tierra mía, tierra mía,

tierra donde me crié,
huertecilla que tanto amo

higueruelas que planté.



Prados, ríos, arboledas,

pinares que mueve el viento,

pajarillos piadores,

casitas de mi contento.



Molino entre castaños,
noches de luz de luna
campanitas timbradoras

de la iglesia del lugar.



Zarzamoras de las zarzas

que le daba yo a mi amor

caminos de los maizales

¡adiós para siempre adiós!

¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!

¡Casa donde yo nací,

dejo mi pequeño pueblo,

por un mundo que no vi!

Dejo amigos por extraños,

dejo vegas por el mar,
dejo en fin, cuanto bien quiero…

¡quién pudiera no dejar!

[…]

Adiós, adiós, que me voy,

hierbas de mi camposanto,

donde padre se enterró,
hierbas que he besado tanto

mi tierra que nos crió.

[…]

Ya se oyen lejos, muy lejos

campanas del manzanal

para mí, ¡ay! pobrecillo

nunca más me tocarán.

[…]

¡Adiós también, ay querida…

Adiós por siempre quizás!
Te digo este adiós llorando

desde la orilla del mar.



No me olvides, ay querida,

si muero de soledad…

tantas leguas mar adentro..
.
¡Adiós mi casa!, ¡mi hogar!




El poema original de Rosalía
.



Cantares Galegos
15

 Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequenos;
odios, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.

 Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,

 prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,

 muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,

 amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adios, para sempre adios!

 ¡Adios groria! ¡Adios contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conozo
por un mundo que non vin!

 Deixo amigos por estraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, en fin, canto ben quero...
¡Quen pudera non deixar!...

 Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n'é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.

 Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.

 Adios, adios, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.

 Adios Virxe da Asunción,
branca como un serafín;
lévovos no corazón:
Pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.

 Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.

 Xa se oien lonxe, máis lonxe
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo...
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!

 ¡Adios tamén, queridiña!...
¡Adios por sempre quizais!...
Dígoche este adios chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás...
tantas légoas mar adentro...
¡Miña casiña!,¡meu lar!





Versiones en YouTube:



  • En la voz del autor, y en una grabación bastante fiel a la versión original, que sólo tenía acompañamiento de cello y la guitarra de Amancio Prada:




  • Versión coral para voces mixtas a capella, o similar, ... ¡NO SE ENCUENTRA!
Grabación de interpretación coral




Partituras:







Agradecimientos:



  • La foto de Rosalía es de Wikipedia.
  • La imagen de la carátula del LP "Rosalía de Castro" es de la web "last .fm".
  • La cubierta de la publicación "Cantares Gallegos" es de Wikipedia.
  • La posterización de la imagen de Rosalía es del blog "CLUBS DE LECTURA" del Ayuntamiento de A Coruña. 





* 2307101646

Cantares

Cantares




"Cantares" es una famosa canción de Joan Manuel Serrat incluida en su LP titulado "Dedicado a Antonio Machado, poeta" publicado en el año 1969. 



Carátula del LP "Dedicado a Antonio Machado, poeta"




La letra está compuesta por tres estrofas de Antonio Machado, seguidas de tres estrofas escritas por el propio Serrat, en las que incorpora los versos "caminante no hay camino / se hace camino al andar" a manera de intertexto.


Antonio Machado
(Juan A. Galindo - oleo)

Letra:

Las estrofas de Machado pertenecen a la sección "Proverbios y cantares" de su obra "Campos de Castilla" (1912) y Joan Manuel Serrat las dispone en el siguiente orden:


XLIV
Todo pasa y todo queda,
pero lo nuestro es pasar,
pasar haciendo caminos,
caminos sobre la mar.

I
Nunca perseguí la gloria,
ni dejar en la memoria
de los hombres mi canción;
yo amo los mundos sutiles,
ingrávidos y gentiles
como pompas de jabón.
Me gusta verlos pintarse
de sol y grana, volar
bajo el cielo azul, temblar
súbitamente y quebrarse.

XXIX
Caminante, son tus huellas
el camino, y nada más;
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante, no hay camino,
sino estelas en la mar.

El resto de las estrofas pertenece a Serrat, pero se incluyen en ellas los dos versos de Machado antes mencionados.


Hace algún tiempo, en ese lugar
donde hoy los bosques se visten de espinos,
se oyó la voz de un poeta gritar:
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar,
golpe a golpe, verso a verso.

Murió el poeta lejos del hogar,
le cubre el polvo de un país vecino.
Al alejarse le vieron llorar,
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar,
golpe a golpe, verso a verso.

Cuando el jilguero no puede cantar,
cuando el poeta es un peregrino,
cuando de nada nos sirve rezar,
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar,

golpe a golpe, verso a verso.



Joan Manuel Serrat


Partitura:

Partitura SCTB, arreglo de Liliana Cangiano, cedida por el Coro de la Universidad Nacional de la Patagonia Austral (Argentina)



YouTube:


  • La versión original, la grabación de Serrat de 1969:






  • Versión para coro mixto, por la Coral José Roca:



Agradecimientos:

  • La imagen de cabecera es de este sitio Web de artículos relacionados con el flamenco.
  • La imagen de Antonio Machado viene del blog "Palabras" de Rosario Alonso, donde hay muchas imágenes y muchas palabras, inspiradas y sugerentes.
  • El texto de presentación y la letra de la canción están copiados de la Wikipedia.
  • La imagen del camino, aquí abajo, es del sitio Web FreeFever, donde hay más de 60.000 fondos de pantalla en HD muy chulos y gratis.






* enlaces 2307060750