Translate

Mostrando entradas con la etiqueta emigración. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta emigración. Mostrar todas las entradas

Adiós ríos, adiós fontes

Adiós ríos, adiós fontes





Adiós ríos, adiós fontes es el primer verso del poema nº 15 de la obra poética "Cantares Gallegos", escrita por Rosalía de Castro, que su marido, Manuel Murguía publicó, sin el permiso de ella, en Vigo en 1863.



Rosalía de Castro
(Santiago de Compostela, 24 feb 1837 — Padrón, 15 jul 1885)

En 1975 el cantante y compositor Amancio Prada puso música a una selección de 12 poemas de Rosalía, que grabó y publicó en un LP titulado precisamente "ROSALÍA DE CASTRO". El tema nº 7 es "Adiós Ríos, Adiós Fontes".


carátula del LP


Letra:


Letra de la canción de Amancio Prada



ADIÓS, RÍOS, ADIOS, FONTES


Adiós ríos, adiós fontes
adiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cándo nos veremos.

Miña terra, miña terra,
terra donde m’eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei.

Prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña d’o meu contento.

Muiño dos castañares,
noites craras do luar,
campaniñas timbradoiras
da igrexiña do lugar.

Amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adiós para sempre adiós!

¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conoso,
por un mundo que non vin!

Deixo amigos por extraños,
deixo a veiga polo mar;
deixo, en fin, canto ben quero…
¡quén puidera non deixar!

[…]

Adiós, adiós, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.

[…]

Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.

[…]

¡Adiós tamén, queridiña…
Adiós por sempre quizáis!…
Dígoche este adiós chorando
desde a beiriña do mar.

Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás…
tantas légoas mar adentro…
¡Miña casiña!, ¡meu lar!






Lo que dice la letra de la canción, en español


Adiós ríos, adiós fuentes

Adiós, ríos; adiós, fuentes;
adiós, arroyos pequeños;

adiós, vista de mis ojos,

no sé cuando nos veremos.

Tierra mía, tierra mía,

tierra donde me crié,
huertecilla que tanto amo

higueruelas que planté.



Prados, ríos, arboledas,

pinares que mueve el viento,

pajarillos piadores,

casitas de mi contento.



Molino entre castaños,
noches de luz de luna
campanitas timbradoras

de la iglesia del lugar.



Zarzamoras de las zarzas

que le daba yo a mi amor

caminos de los maizales

¡adiós para siempre adiós!

¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!

¡Casa donde yo nací,

dejo mi pequeño pueblo,

por un mundo que no vi!

Dejo amigos por extraños,

dejo vegas por el mar,
dejo en fin, cuanto bien quiero…

¡quién pudiera no dejar!

[…]

Adiós, adiós, que me voy,

hierbas de mi camposanto,

donde padre se enterró,
hierbas que he besado tanto

mi tierra que nos crió.

[…]

Ya se oyen lejos, muy lejos

campanas del manzanal

para mí, ¡ay! pobrecillo

nunca más me tocarán.

[…]

¡Adiós también, ay querida…

Adiós por siempre quizás!
Te digo este adiós llorando

desde la orilla del mar.



No me olvides, ay querida,

si muero de soledad…

tantas leguas mar adentro..
.
¡Adiós mi casa!, ¡mi hogar!




El poema original de Rosalía
.



Cantares Galegos
15

 Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequenos;
odios, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.

 Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,

 prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,

 muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,

 amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adios, para sempre adios!

 ¡Adios groria! ¡Adios contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conozo
por un mundo que non vin!

 Deixo amigos por estraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, en fin, canto ben quero...
¡Quen pudera non deixar!...

 Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n'é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.

 Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.

 Adios, adios, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.

 Adios Virxe da Asunción,
branca como un serafín;
lévovos no corazón:
Pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.

 Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.

 Xa se oien lonxe, máis lonxe
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo...
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!

 ¡Adios tamén, queridiña!...
¡Adios por sempre quizais!...
Dígoche este adios chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás...
tantas légoas mar adentro...
¡Miña casiña!,¡meu lar!





Versiones en YouTube:



  • En la voz del autor, y en una grabación bastante fiel a la versión original, que sólo tenía acompañamiento de cello y la guitarra de Amancio Prada:




  • Versión coral para voces mixtas a capella, o similar, ... ¡NO SE ENCUENTRA!
Grabación de interpretación coral




Partituras:







Agradecimientos:



  • La foto de Rosalía es de Wikipedia.
  • La imagen de la carátula del LP "Rosalía de Castro" es de la web "last .fm".
  • La cubierta de la publicación "Cantares Gallegos" es de Wikipedia.
  • La posterización de la imagen de Rosalía es del blog "CLUBS DE LECTURA" del Ayuntamiento de A Coruña





* 2307101646

Unha noite na eira do trigo

Unha noite na eira do trigo




La letra de la conocidísima balada gallega "Unha noite na eira do trigo" es, ligeramente modificado, el poema "Cantiga", que Manuel Curros Enríquez escribiera en 1869, siendo estudiante en Madrid con sólo 17 años, y el primero que escribía en su lengua natal. Fue publicado en el libro "Aires da miña terra", en 1880.


Manuel Curros Enríquez
Celanova (Ourense) 1851 - La Habana (Cuba) 1908

Parece que hay 3 versiones de música para esa letra.

La primera, simultánea con la creación del poema, del estudiante que compartía cuarto con Curros Enríquez en Madrid: Alonso Salgado con su guitarra.

Años después, Juan Montes hizo una versión para voz y piano.


Juan Montes Capón
Lugo, 1840 - 1899


Pero fue la melodía del maestro José Castro "Chané", otro emigrado en Cuba, que mantuvo una fuerte amistad con Curros, la que ha quedado para la historia.


José Castro González 'Chané'
Santiago de Compostela, 1856 - La Habana, 1917

El tema de esta canción es la tristeza, y finalmente la tragedia, causada por la separación de la pareja cuando el 'ingrato galán' emigra a América, situación que tantas veces se repitió en Galicia a lo largo de los s. XIX y XX.





Letra:

Letra del poema "Cantiga", original de Manuel Curros Enríquez, fechado el 5 junio 1869:



Cantiga



No xardín unha noite sentada
ó refrexo do branco luar,
unha nena choraba sin trégolas
os desdéns d'un ingrato galán.
I a coitada entre queixas decía:
"Xa no mundo non teño ninguén,
vou morrer e non ven os meus ollos
os olliños do meu doce ben".
Os seus ecos de malenconía
camiñaban nas alas do vento,
i o lamento
repetía:
"¡Vou morrer e non ven ó meu ben!"


Lonxe dela, de pé sobre a popa
dun aleve negreiro vapor,
emigrado, camiño de América
vai o probe, infelís amador.
I ó mirar as xentís anduriñas
cara a terra que deixa cruzar:
"Quen puidera dar volta -pensaba-,
quen pudera convosco voar!..."
Mais as aves i o buque fuxían
sin ouír seus amargos lamentos;
sólo os ventos
repetían:
"¡Quen puidera convosco voar!"


Noites craras, de aromas e lúa,
dende entón ¡qué tristeza en vós hai
prós que viron chorar unha nena,
prós que viron un barco marchar!...
Dun amor celestial, verdadeiro,
quedou sóio, de bágoas a proba,
unha cova
nun outeiro
i un cadavre no fondo do mar.  



Traducción español del poema anterior:

En el jardín, una noche, sentada

al reflejo de la blanca luz de la luna,
una nena lloraba sin tregua
los desdenes de un ingrato galán.
Y la desgraciada entre quejas decía:.
“Ya en el mundo no tengo a nadie,
voy a morir y no ven mis ojos,
los ojitos de mi dulce bien”.
Sus ecos de melancolía
caminaban en las alas del viento
y el lamento
repetía:
“¡Voy a morir y no viene mi bien!”

Lejos de ella, de pie sobre la popa

de un leve negrero vapor,
emigrado, camino de América
va el pobre, infeliz amador.
Y al mirar las gentiles golondrinas
hacia la tierra que deja cruzar:
“Quien pudiera dar vuelta –pensaba-,
quien pudiera con vosotras volar!…”
Pero las aves y el buque huían,
sin oír sus amargos lamentes
solo los vientos
repetían:
“Quien pudiera con vosotras volar!”

Noches claras, de aromas y luna,

desde entonces ¡que tristeza en vosotras hay
para los que vieron llorar una niña,
para los que vieron un barco marchar!…
De un amor celestial, verdadero,
quedó solo, de lágrimas la prueba,
una cueva,
en un peñasco
y un cadáver en el fondo del mar.


La letra de la canción cambia el primer verso por 'Unha noite na eira do trigo' (una noche, en el campo de trigo), que queda como título de la misma.









Versiones en YouTube:



  • Probablemente la versión más escuchada de todos los tiempos, al menos en Galicia, la de Los Tamara con la voz de Pucho Boedo:




  • En la voz de Rosa Cedrón, con Cristina Pato al piano:


  • Versión coral. Canta la Coral Francisco Añón de Outes:




Partitura:


Partitura para coro SCTB, armonización de M. Angel Viro.


Centro Gallego en La Habana


+ info:



  • Si te ha gustado esta página, es probable que también te guste esta otra.



emigración




Agradecimientos:


  • La ilustración del Centro Gallego es de la web 'Roberto Herrero' delineación - diseño - fotografía.

* 2307072251

Say "sí, sí"

Para Vigo me voy
Say "sí, sí"






"Para Vigo me voy" es una canción publicada en 1935, compuesta por el famoso músico cubano Ernesto Lecuona con letra de Francia Luban.



Ernesto Sixto de la Asunción Lecuona Casado
(1895 - 1963)

Es una conga de despedida: expresa los sentimientos del emigrante en Cuba que regresa a su lugar de origen, representado en este caso por la ciudad de Vigo, en Galicia (España), de cuyo puerto salían los trasatlánticos que hacían la ruta a América, y donde la conga no sonará.

Probablemente Ernesto Lecuona sabría de ese sentimiento, porque él mismo era hijo de un emigrante canario en Cuba, y se da la circunstancia de que murió en Santa Cruz de Tenerife, en las Islas Canarias, durante unas vacaciones para conocer la tierra natal de su padre.

En los años 30 la música cubana era muy conocida y apreciada en USA, donde muchos músicos procedentes de Cuba realizaban frecuentemente tours por las principales ciudades. La canción 'Para Vigo me voy' tuvo pronto su versión adaptada para ese mercado, en inglés, con letra de Al Stillman y un mensaje completamente distinto, bajo el título 'Say "sí, sí"'.



Vigo de noche. Vigo, Pontevedra
Autor: Nisio

La canción se incluyó en varias películas, entre ellas "Adiós Buenos Aires" (1938), en la voz de Esther Borja y en "It Comes Up Love" (1943), cantada por Gloria Jean y el Trio Guadalajara, acompañados por Leon Belasco y su orquesta.

Muchos otros intérpretes y grupos grabaron esta canción, entre ellos The Andrews Sisters, Glenn Miller y su orquesta, Xavier Cugat, Pete Terrace y su orquestaLos cinco LatinosAlfredo Kraus, Compay Segundo, también el gaitero gallego Carlos NuñezHerbie KAY & His Orchestra, Sean Weaver  con un extraordinario arreglo para guitarra electro-acústica que puedes ver aquí, en una grabación de 2012, para comparar con la de Chet Atkins de 1956, la de la Red Wing Band & Brian Carrick de Gothenburg, Suecia, con Eva Karin Andersson cantando, Lawrence Welk and his orchestra (1973) instrumental, y muchas, muchas más que puedes encontrar fácilmente en YouTube.




Letra:



Para Vigo me voy

Vamos a la conga ¡Ay Dios!, 
vamos que ya suena el bongó 
las maracas suenan ya, 
y ya repica el timbal. 

Mi negra vamos detrás 
porque ya la conga 
no vuelve más. 

Para Vigo me voy. 

Mi negra dime adiós 
anda bongosero toca ya. 
que estoy medio loco por bailar. 

Para Vigo me voy, 
me voy, me voy. 

Mi negra dime adiós 
que la conga ya se va 
para nunca más volver a sonar. 

Para Vigo, para Vigo me voy.





Say 'sí, sí'




In Spain they say "Si, Si"
In France you'll hear "Oui, Oui"
Every little Dutch girl says "Ya, Ya"
Every little Russian says "Da, Da"

But, Sweetheart, tell me why
No matter how I try
You won't listen to my plea
Won't say "Yes" in any language to me
When will you say "Si, Si"

"Si, Si", "Si, Si"
"Si, Si", "Si, Si"
Every little Dutch girl says "Ya, Ya", ya-ya-ya
Every little Russian says "Da, Da"

But, Sweetheart, oh, why won't you tell me why
No matter how m-m-much I try, please tell me why
La-la-la-la-da, won't you listen to my plea
Won't say "Yes" on any language to me
Oh-woh, and when you say "Si, Si", say "Si, Si"

La la la la la la la da da da da
La da da da da da da da
La da da da da da da da
Da da da da da da da da daaa

If you could only say "Si, Si", "Oui, Oui", "Ya, Ya", "Da, Da,"
Da da da la da
And all my life would be a song,
Nothing could go wrong, go wrong, go wrong

If you give in, I'll win
I won't give up, give up
Darling, if you give in
I must hear you say "Si, Si"

Oh, won't you listen to my plea
Please say "Yes" in any language to me
Won't you say "Si, Si", say "Si, Si"








Versiones en YouTube:




'Para Vigo me voy'


  • Porque es una interpretación excepcional, alineada con el estilo de este blog, quiero situar en primer lugar la emocionante interpretación a capella de la Coral Polifonica del Centro Veciñal e Cultural de Valladares, dirigida por José Iglesias Ramilo, con quien estoy intentando contactar para invitarle a compartir su partitura, y también, evidentemente, a visitar este blog y coger todo lo que guste. A ver si tenemos suerte.



  • Una interpretación 'auténtica', por The Lecuona Cuban Boys – grabada el 31 May 1937:






  • Esther Borja canta "Para Vigo me voy" en la película "Adiós Buenos Aires" (1938), acompañada al piano por Ignacio Villa 'Bola de Nieve':



  • La versión, exquisita (y larga!), de Compay Segundo:








'Say sí, sí'

  • Una grabación de los años 30 ~ 41 (s. XX), por Ellen Connor & Herbie Kay and his orchestra:




  • La versión de Glenn Miller & His Orchestra (fecha desconocida):




  • Por The Andrews Sisters - grabación de 1940:


Partituras y/o MIDIs:








Se busca cualquier partitura y/o fichero midi de arreglos corales de esta composición musical, no importa estado ni idioma. 
Mejor con información del arreglista y con indicación de derechos.
Se recompensará.





  • MIDI instrumental, guitarras eléctrica y acústica y percusión, reducido (14 pistas sin información eliminadas) del que encontró Agustín (¡MUCHAS GRACIAS!) en la web de "The Midkar Group"



  • Partitura sencilla: melodía con indicación de acordes y letra en español 'Para Vigo me voy'. Tiene marca de copyright 1936 by Southern Music Publishing Co. Inc., New York, por lo que para cualquier uso de la misma se debería contactar con los propietarios de ese copyright. Aquí se ofrece exclusivamente como publicidad de que esa edición existe y es así.






+ info:


En esta página de lacomunidad.elpais hay un interesante artículo sobre esta canción, y unos cuántos YouTubes más.


Richard Boix
Da-Da (New York Dada Group), 1921
Tinta sobre papel. 28,6 x 36,8 cm.
Museum of Modern Art, New York.




Agradecimientos:


  • Esta entrada del blog "Lalus fecit - partituras ..." está dedicada a Pachi. Gracias por señalar.
  • La imagen de cabecera de esta página es de un anuncio de Amazon.
  • La letra versión 'Say si, si' es de la web 'lyricsmode'.
  • El siguiente dibujo (y último) está copiado del blog 'puto CPS', Un blog de opinión sobre el Centro Politécnico Superior de la Universidad de Zaragoza.



En Dutch se pronuncia 'Ya ya'
pero realmente se escribe 'Ja ja'


* 2307112244